Heerlijke Appeltaart met Kaneel en Vanillesaus: Een Zomerse Traktatie

Waarom appeltaart met kaneel en vanillesaus de ultieme traktatie is

De geur van verse appeltaart die uit de oven komt, is iets wat je meteen terugbrengt naar fijne herinneringen. Bij mij doet het me denken aan zondagmiddagen bij mijn oma. Ze stond altijd in de keuken met haar gele schort om, terwijl de hele woning rook naar warme appels en kaneel. Nu maak ik dit recept regelmatig voor mijn eigen gezin. Elke keer als ik die eerste hap neem met een lepel warme vanillesaus erover, voel ik die nostalgie weer opborrelen.

Deze combinatie van appeltaart met kaneel en vanillesaus is niet zomaar een recept. Het is een ervaring die al je zintuigen prikkelt. De krokante bodem, de zachte appelvulling met die perfecte hoeveelheid kaneel, en dan die romige vanillesaus die langzaam over de warme taart druipt. Het is een feestje in je mond waar niemand nee tegen kan zeggen.

Wat deze traktatie zo speciaal maakt, is de balans tussen de verschillende smaken. De zoete appels krijgen net genoeg pit door de kaneel. De vanillesaus zorgt voor een zachte, romige textuur die alles bij elkaar brengt. Het is warm en koud tegelijk, knapperig en zacht, zoet maar niet te veel. Geen wonder dat dit recept zo populair is bij jong en oud.

Ik deel dit recept graag omdat het altijd werkt. Of je nu een ervaren bakker bent of net begint in de keuken, deze appeltaart lukt altijd. Ik heb het al tientallen keren gemaakt en het resultaat is elke keer weer hetzelfde: een schaal die binnen no time leeg is en mensen die vragen of er nog een stukje over is.

Wat je nodig hebt voor de perfecte appeltaart met kaneel

De basis van een goede appeltaart ligt in de juiste ingrediënten. Je hebt geen dure of moeilijk te vinden producten nodig. Alles wat je nodig hebt, vind je in de supermarkt om de hoek. Dat is ook wat ik zo fijn vind aan dit recept. Je kunt het maken wanneer je maar wilt, zonder eerst op zoek te moeten naar speciale spullen.

Voor de bodem heb je bloem, boter, een beetje suiker en een snufje zout nodig. Simpel en effectief. De boter moet koud zijn uit de koelkast. Dit is echt belangrijk voor een krokante deeg. Ik heb het weleens geprobeerd met boter op kamertemperatuur en het verschil is enorm. Koude boter geeft die bladerdeegachtige textuur waar iedereen zo van houdt.

Voor de vulling gebruik je natuurlijk appels. Ik ga meestal voor Elstar of Goudrenet appels. Deze soorten zijn stevig genoeg om hun vorm te behouden tijdens het bakken. Ze zijn niet te zuur en niet te zoet. Een perfecte basis voor de kaneel die je erbij doet. Je hebt ook suiker nodig, een beetje bloem om de vulling te binden, en natuurlijk die heerlijke kaneel.

De vanillesaus maak je met melk, eierdooiers, suiker en echte vanille. Je kunt ook vanillepoeder gebruiken als je dat hebt. Maar als je echt wilt genieten, koop dan een vanillestokje. Het verschil in smaak is niet te vergelijken. Die kleine zwarte zaadjes in je saus maken het net even specialer.

Zo maak je de perfecte taartdeeg

Het maken van de deeg is makkelijker dan je denkt. Ik was vroeger altijd bang dat het zou mislukken. Maar na een paar keer oefenen ging het vanzelf. Het belangrijkste is om de deeg niet te veel te kneden. Hoe minder je eraan zit, hoe beter het resultaat.

Begin met de bloem en het zout in een grote kom. Voeg de koude boter in blokjes toe. Gebruik je vingertoppen om de boter door de bloem te wrijven. Het lijkt op het maken van broodkruimels. Dit duurt ongeveer vijf minuten. Je armen worden er misschien een beetje moe van, maar het is de moeite waard.

Wanneer het mengsel op grove kruimels lijkt, voeg je de suiker toe. Maak een kuiltje in het midden en voeg een eetlepel koud water toe. Begin nu voorzichtig te mengen. Voeg steeds een beetje water toe totdat de deeg bij elkaar komt. Het moet niet nat zijn, maar wel genoeg vocht hebben om samen te kleven.

Vorm de deeg tot een bal en leg hem in de koelkast. Dit is een stap die je echt niet mag overslaan. De deeg moet minstens een half uur rusten. Ik laat hem meestal een uur liggen terwijl ik de appels voorbereid. Deze rusttijd zorgt ervoor dat de deeg makkelijk uit te rollen is en niet krimpt tijdens het bakken.

De appels klaarmaken voor je appeltaart met kaneel

Het schillen en snijden van de appels is eigenlijk best ontspannend. Ik vind het een meditatief moment in het bakproces. Zet wat muziek op en neem de tijd. Voor een normale taartvorm heb je ongeveer zes tot zeven middelgrote appels nodig.

Schil de appels grondig. Ik gebruik een gewone dunschiller. Sommige mensen gebruiken een mesje, maar dat vind ik persoonlijk lastiger. Na het schillen snijd je de appels in vier stukken en haal je het klokhuis eruit. Leg elk kwart plat op de snijplank en snijd het in dunne plakjes van ongeveer een halve centimeter dik.

Hier komt een tip die het verschil maakt. Leg alle appelschijfjes in een grote kom en besprenkel ze direct met een beetje citroensap. Dit voorkomt dat ze bruin worden. Het geeft ook een lichte frisheid aan de vulling die mooi contrasteert met de zoete kaneel.

Nu komt het leuke gedeelte. Voeg de suiker toe aan de appels, samen met twee eetlepels bloem. Meng alles goed door elkaar. De bloem absorbeert het vocht dat de appels afgeven tijdens het bakken. Zonder bloem wordt je taart waterig. Dat wil je niet.

Kaneel toevoegen voor die onweerstaanbare smaak

De hoeveelheid kaneel bepaalt echt de smaak van je taart. Ik gebruik meestal twee theelepels voor een volle taartvorm. Maar dit is echt naar persoonlijke smaak. Sommige mensen houden van veel kaneel, anderen vinden dat overweldigend. Begin met een theelepel als je niet zeker weet wat je lekker vindt. Je kunt altijd meer toevoegen.

Strooi de kaneel over de appelschijfjes en meng alles zorgvuldig door elkaar. Zorg dat elke plak appel bedekt is met een beetje kaneel. Ik gebruik meestal mijn handen om te mengen. Dat werkt veel beter dan een lepel. Je voelt precies of alles goed verdeeld is.

Een tip die ik van mijn oma heb geleerd: voeg een klein beetje nootmuskaat toe aan de kaneelmix. Niet veel, gewoon een heel klein snufje. Het geeft een extra dimensie aan de smaak zonder dat je precies kunt zeggen wat het is. Mensen zullen vragen wat je geheim is.

Laat de appelmix even staan terwijl je de deeg uitrolt. De suiker trekt een beetje vocht uit de appels en de kaneel kan zijn werk doen. Na tien minuten ruiken de appels al heerlijk. En het bakken moet dan nog beginnen.

De Kunst van de Vanillesaus

Terwijl de appelgeur door je keuken trekt, is het tijd om je aandacht te richten op het onderdeel dat de hele taart naar een hoger niveau tilt. De vanillesaus is namelijk niet zomaar een extraatje. Het is een essentieel onderdeel van deze combinatie.

Waarom past vanillesaus eigenlijk zo goed bij appeltaart? Het zit hem in het contrast en de balans. De warme, ietwat kruidige appels met kaneel krijgen een zachte, romige tegenhanger die de smaken verfijnt. Waar de taart knapperig en stevig is, brengt de saus juist zachtheid. Die combinatie van texturen en temperaturen maakt het tot zo’n bevredigende ervaring. Ik heb ook weleens geprobeerd om groene thee-ijs met sesam krokant bij appeltaart te serveren, wat verrassend lekker was, maar vanillesaus blijft toch het meest klassieke en geliefde.

Er bestaan verschillende soorten vanillesaus, en elk heeft zijn eigen karakter. De eerste is de klassieke custard-achtige saus die je op het vuur maakt met eierdooiers. Dit is mijn absolute favoriet omdat je de textuur precies kunt bepalen. Dan heb je de gebonden saus met maizena, wat makkelijker is maar iets minder romig. Sommige mensen gebruiken kant-en-klare vanillesaus uit een pak. Niet mijn eerste keuze, maar soms moet het snel. En dan is er nog vanillevla, wat eigenlijk iets te dik is maar wel werkt als je niks anders hebt.

Mijn favoriete recept voor zelfgemaakte vanillesaus begint met vier eierdooiers in een kom. Klop ze samen met vijftig gram suiker tot het mengsel licht van kleur wordt. Dit duurt ongeveer twee minuten met een garde. In een pannetje verwarm je driehonderd milliliter volle melk samen met een vanillestokje. Snijd het stokje in de lengte open en schraap de zaadjes eruit. Gooi alles in de melk. Die zaadjes zijn echt goud waard.

Hier komt het cruciale moment. Breng de melk bijna aan de kook. Niet laten koken, want dan krijg je gekookte melk en dat smaakt vies. Zodra je belletjes aan de rand ziet, haal je de pan van het vuur. Nu giet je voorzichtig een klein beetje van de warme melk bij de eierdooiers terwijl je blijft kloppen. Dit heet temperen en het voorkomt dat je roerei krijgt in plaats van saus. Blijf een beetje melk toevoegen en kloppen tot de kom lekker warm aanvoelt.

Giet het hele mengsel terug in de pan. Zet op laag vuur. Nu komt het geduld gedeelte. Je moet constant blijven roeren met een houten lepel. Ik bedoel echt constant. Even niet opletten en je hebt klonten. Het duurt ongeveer tien minuten voordat de saus begint te binden. Je merkt het doordat de saus de lepel gaat bekleden. Als je met je vinger een streep over de lepel trekt, moet die zichtbaar blijven. Dan is het klaar.

Haal de pan meteen van het vuur en blijf nog even doorroeren. Zeef de saus als je geen stukjes vanillestokje wilt. Ik doe dat meestal niet omdat ik die stukjes juist mooi vind. Ze laten zien dat het echt zelfgemaakt is. Laat de saus een beetje afkoelen. Hij moet warm zijn als je hem serveert, niet kokend.

Een tip die ik van een Franse vriendin heb geleerd: voeg aan het einde een klontje boter toe. Ongeveer twintig gram. Het geeft de saus een zijdezachte glans en een nog romigere textuur. Die Fransen weten echt hoe het moet met van die dingen. Sommige mensen vinden het overdreven, maar probeer het eens. Je zult het verschil proeven.

Wil je de saus bewaren? Dat kan, maar niet te lang. Giet hem in een schone kom en leg plastic folie direct op het oppervlak. Dit voorkomt dat er een vel op komt. In de koelkast blijft hij twee dagen goed. Voor het serveren verwarm je hem voorzichtig op laag vuur terwijl je blijft roeren. Voeg eventueel een scheutje melk toe als hij te dik is geworden.

Serveren doe je het liefst aan tafel. Zet de warme appeltaart op borden en laat iedereen zelf de saus erover gieten. Sommige mensen willen een zee van saus, anderen maar een klein beetje. Net zoals bij affogato met espresso en hazelnoot-amaretto, waar je ook zelf bepaalt hoeveel espresso je over het ijs giet, is het leuk om mensen hun eigen portie te laten bepalen.

Versiering en Presentatie van je Appeltaart met Kaneel

Een goede appeltaart smaakt heerlijk, maar met een beetje extra aandacht voor de presentatie maak je het tot iets om trots op te zijn. Het hoeft niet ingewikkeld te zijn. Soms zijn de simpelste versieringen het mooist.

Mijn favoriete manier om de taart te versieren is met een deegpatroon bovenop. Als je nog deeg over hebt, rol je het uit en snijd je er repen van. Leg die repen in een ruitpatroon over de appelvulling. Het heet een lattice patroon en het ziet er professioneel uit. De eerste keer dat ik het probeerde leek het een beetje op een visnet, maar na een paar keer oefenen ging het steeds beter. Laat de repen over elkaar heen kruisen en druk de uiteinden tegen de rand vast.

Voor een rustiekere uitstraling kun je ook gewoon deegvormpjes uitsteken. Bloemen, sterren, blaadjes, wat je maar wilt. Leg ze willekeurig op de appelvulling. Dit is leuk om met kinderen te doen. Ze vinden het geweldig om hun eigen creaties op de taart te leggen. Het wordt misschien niet perfect, maar het is wel gemaakt met liefde en dat proef je.

Na het bakken komt het echte versierwerk. Laat de taart eerst helemaal afkoelen. Dit is belangrijk, want anders smelt alles wat je erop doet. Neem een klein zeefje en strooi er poedersuiker overheen. Niet te veel, gewoon een lichte laag die de randen accentueert. Het lijkt net alsof er een beetje sneeuw op gevallen is.

Wil je het extra speciaal maken? Meng wat kaneelpoeder door de poedersuiker voordat je het erop strooit. De licht bruine kleur met de witte suiker geeft een mooi effect. Plus, je ruikt de kaneel meteen als je de taart op tafel zet. Het zorgt voor een extra dimensie die mensen direct aanspreekt. Bij cheesecake-ijs op een koekbodem met frambozen gebruik ik soms ook poedersuiker voor de finishing touch, en het werkt altijd.

Een andere leuke techniek is het gebruik van sjablonen. Je kunt ze online kopen of zelf maken van stevig papier. Leg het sjabloon op de afgekoelde taart en strooi er poedersuiker overheen. Til het sjabloon voorzichtig op en je hebt een prachtig patroon. Hartjes voor Valentijnsdag, sterren voor de feestdagen, noem maar op.

Als je de taart serveert aan gasten, denk dan na over de presentatie op de schaal of het bord. Ik heb een mooie houten plank die ik speciaal voor taarten gebruik. Het geeft een huiselijke, warme uitstraling. Leg er een mooi mes bij en misschien een paar verse appels als decoratie eromheen. Het hoeft niet veel te zijn, maar die kleine details maken indruk.

Snijd de taart aan tafel. Dit is altijd een moment waarop iedereen stil wordt en kijkt. Die eerste snede door de knapperige korst, de stoom die eruit komt, de geur die vrijkomt. Het is theater. Neem een scherp mes en maak duidelijke, besliste sneden. Schep elk stuk voorzichtig op een bord. Een beetje schuin zodat mensen de verschillende lagen kunnen zien.

Wil je foto’s maken voor sociale media? Natuurlijk wil je dat. Iedereen wil laten zien wat ze gemaakt hebben. Hier zijn wat tips die ik heb geleerd na veel gefrustreerde pogingen. Gebruik natuurlijk licht. Zet de taart bij een raam, maar niet in direct zonlicht. Dat geeft harde schaduwen. Bewolkte dagen zijn eigenlijk perfect voor voedselfotografie.

Fotografeer de taart vanuit verschillende hoeken. Van bovenaf voor een overzichtsfoto waar je het hele patroon ziet. Van opzij voor een foto waar je de lagen kunt zien. Een close-up van een punt op een bord met de vanillesaus die er langzaam overheen druipt. Die laatste foto doet het altijd goed op Instagram.

Styling is belangrijk. Leg er niet te veel bij, want dan wordt het rommelig. Een linnen servet, een vintage vorkje, misschien een kopje koffie eromheen. Houd het simpel en laat de taart de ster zijn. Net zoals bij zomerfruit-granita met limoen en munt, waar de felle kleuren voor zich spreken, is het bij appeltaart de rustieke charme die de aandacht trekt.

Een truc die professionele foodfotografen gebruiken: maak de taart een beetje glanzend. Smelt een beetje abrikozenjam en bestrijk de bovenkant van de warme taart ermee. Het geeft een mooie glans die op foto’s fantastisch uitkomt. Het voegt ook een subtiele zoetheid toe die niemand kan plaatsen maar wel waardeert.

Vergeet de context niet. Een foto van alleen een taart is mooi, maar een foto van iemand die een hap neemt, of handen die de taart aansnijden, vertelt een verhaal. Dat is wat mensen raakt. Ze willen niet alleen zien hoe het eruit ziet, maar ook voelen hoe het zou zijn om daar te zitten en een stuk te eten.

De meest gestelde vragen over appeltaart met kaneel en vanillesaus

Nu je weet hoe je de perfecte taart maakt en presenteert, zijn er vast nog wat vragen die in je opkomen. Ik krijg regelmatig mailtjes en berichtjes van mensen die het recept hebben geprobeerd. Sommige vragen komen steeds terug. Daarom heb ik de meest voorkomende hier voor je op een rijtje gezet.

Wat zijn de beste appels om te gebruiken in een appeltaart?

Deze vraag krijg ik echt het vaakst. En het antwoord is eigenlijk simpeler dan je denkt. Je wilt een appel die stevig genoeg is om zijn vorm te behouden tijdens het bakken. Elstar is mijn favoriet omdat ze net stevig genoeg zijn en een mooie balans hebben tussen zoet en zuur. Goudrenet werkt ook geweldig en geeft een iets pittigere smaak. Boskoop kan ook, maar die worden snel zacht. Vermijd in ieder geval Jonagold als je een stevige structuur wilt. Die worden papperig. Ik mix ook weleens twee soorten appels voor wat extra complexiteit in de smaak.

Kan ik de vanillesaus vervangen door andere sauzen?

Absoluut. Hoewel vanillesaus klassiek is, zijn er genoeg alternatieven die net zo lekker zijn. Karamelsaus is een populaire keuze en geeft een rijkere, zoetere smaak. Ik heb ook goede ervaringen met een bolletje vanille-ijs dat langzaam smelt over de warme taart. Slagroom werkt natuurlijk altijd, vooral als je er een beetje kaneel doorheen klopt. Voor een gezondere optie kun je Griekse yoghurt gebruiken met een beetje honing en vanille-extract. Het is lichter maar nog steeds romig. Sommige mensen zweren bij crème fraîche, wat een licht zuurtje geeft dat mooi contrasteert met de zoete appels.

Hoe lang houdt de appeltaart in de koelkast?

Een goede vraag, hoewel ik nog nooit een appeltaart heb meegemaakt die langer dan twee dagen overleefde in mijn huis. Maar theoretisch kun je hem zo’n drie tot vier dagen bewaren in de koelkast. Dek hem goed af met aluminiumfolie of plastic folie. Anders wordt de korst zacht en verliest hij die heerlijke knapperigheid. Als je een stuk wilt eten, verwarm het dan even kort in de oven. Tien minuten op 150 graden en hij smaakt weer als nieuw. Magnetron werkt ook, maar dan wordt de bodem wat zachter. De vanillesaus bewaar je apart in een afgesloten bakje. Die blijft maximaal twee dagen goed.

Is het mogelijk om de appeltaart te vriezen?

Ja, en het werkt verrassend goed. Ik doe het regelmatig als ik weet dat er gasten komen maar ik geen tijd heb om die dag te bakken. Je kunt de taart ongebakken invriezen of al gebakken. Bij ongebakken vries je hem in de vorm, goed verpakt in plastic en aluminiumfolie. Hij blijft zo’n drie maanden goed. Bak hem vanuit de vriezer, maar reken dan op vijftien minuten extra baktijd. Een gebakken taart kun je ook invriezen. Laat hem eerst helemaal afkoelen, snijd hem in punten en vries de stukken apart in. Dan kun je precies zoveel ontdooien als je nodig hebt. Ontdooien doe je bij voorkeur in de koelkast. Verwarm hem daarna in de oven voor die net-uit-de-oven-ervaring.

Wat kan ik doen als ik geen kaneel heb?

Geen kaneel is natuurlijk een drama als je appeltaart wilt maken. Maar er zijn alternatieven. Speculaaskruiden werken fantastisch omdat die ook kaneel bevatten, plus kardemom en andere kruiden. Het geeft een iets complexere smaak. Gemberpoeder kan ook, maar gebruik dan wel de helft omdat het sterker is. Nootmuskaat alleen werkt ook, maar dan krijg je een heel andere maar zeker interessante smaak. Ik heb ooit een appeltaart gemaakt met alleen vanille en dat was verrassend lekker. Heel puur, waardoor je de appelsmaak echt proeft. Maar eerlijk gezegd zou ik gewoon naar de winkel rennen voor kaneel. Het is zo essentieel voor dit recept dat het de moeite waard is.

Hoe kan ik de zoetheid van de taart aanpassen naar mijn smaak?

Dit is helemaal naar persoonlijke voorkeur. Het basisrecept gebruikt meestal honderd gram suiker voor de vulling. Wil je het minder zoet? Begin met zeventig gram. De appels zijn van zichzelf al zoet genoeg, vooral als je Elstar gebruikt. Voor een zoetere taart kun je tot honderdvijftig gram gaan. Maar pas op, want te veel suiker kan ervoor zorgen dat de vulling te vochtig wordt. Een truc die ik vaak gebruik is het vervangen van een deel van de witte suiker door bruine suiker. Dat geeft een karamelsmaak zonder extra zoetheid. Een andere optie is het toevoegen van een theelepel citroensap aan de vulling. Het versterkt de smaken zonder zoetheid toe te voegen. Als je gezonder bezig bent, kun je ook informatie vinden over verantwoorde consumptie van suiker in je voeding.

Wat zijn goede drankjes om te combineren met appeltaart?

Koffie is natuurlijk de klassieker. Een sterke espresso of een zachte cappuccino, beide werken perfect. De bitterheid van de koffie balanceert mooi met de zoetheid van de taart. Thee kan ook heerlijk zijn. Ik drink er graag Earl Grey bij. Die bergamot smaak past verrassend goed bij de kaneel. Rooibos thee met vanille is ook een aanrader. Voor iets specialers kun je een glas zoete dessertwijn overwegen. Een late harvest Riesling of een Sauternes zijn fantastisch. De zoete wijn met de zoete taart klinkt misschien als te veel, maar het werkt echt. Voor kinderen of als je geen koffie drinkt is warme chocolademelk met een wolkje slagroom geweldig. En eerlijk gezegd is een koud glas melk ook nooit verkeerd.

Kan ik de taart ook zonder suiker maken?

Dat is een uitdaging, maar het kan. Je moet dan wel vervangers gebruiken. Stevia werkt, maar het heeft een bijsmaak die niet iedereen lekker vindt. Erythritol is een betere optie omdat het bijna dezelfde textuur heeft als suiker zonder die metaalachtige nasmaak. Gebruik ongeveer dezelfde hoeveelheid als suiker. Hou er wel rekening mee dat suiker niet alleen voor de zoetheid is. Het helpt ook met de textuur en het binden van vocht. Zonder suiker kan je vulling wat wateriger worden. Los dat op door een extra eetlepel bloem toe te voegen. De taart zal ook minder bruin worden zonder suiker. Een eierdooier over de bovenkant geborsteld voordat je hem bakt helpt daarbij. De smaak is natuurlijk anders, maar het kan zeker een lekker alternatief zijn.

Moet ik de taart warm of koud serveren?

Dat is echt een persoonlijke keuze waar mensen verrassend heftige meningen over hebben. Ik ben team lauw-warm. Zo’n half uur uit de oven, als de taart nog warm is maar niet meer heet. Dan is de korst nog knapperig en de vulling heeft precies de goede temperatuur. De vanillesaus giet ik er warm overheen. Sommige mensen zweren bij koude appeltaart. Die vinden dat de smaken dan beter tot hun recht komen. Het voordeel van koud is dat de taart makkelijker te snijden is. De stukken blijven netjes hun vorm behouden. Warm uit de oven is natuurlijk ook heerlijk, maar dan wordt het meer een dessert met een lepel omdat alles nog wat zacht is. Probeer alle drie en kijk wat jij het lekkerst vindt.

Waarom wordt mijn taartbodem soms zompig?

Dit is frustrerend en het is mij ook vaak genoeg gebeurd. Er zijn een paar oorzaken. De eerste is te veel vocht in de vulling. Gebruik altijd die bloem in de appelenmix. Twee eetlepels minimaal. Een andere oorzaak is dat de onderkant niet genoeg warmte krijgt. Zet je taart daarom altijd op het onderste rek van de oven. Sommige mensen strooien panko of fijngemalen beschuit op de bodem voordat ze de appels erop doen. Dat absorbeert extra vocht. Een truc die ik van een bakker heb geleerd is het blind bakken van de bodem. Leg bakpapier op de deeg, vul het met bonen of bakparels en bak het tien minuten voor. Verwijder de bonen en bak nog vijf minuten. Dan krijgt de bodem een voorsprong en blijft hij knapperig. Het kost meer tijd maar het resultaat is het waard.

Kan ik andere vruchten toevoegen aan de appelvulling?

Zeker, en het kan echt verrassend lekker zijn. Frambozen zijn mijn favoriet om toe te voegen. Ze geven een mooie zurigheid en een prachtige kleur. Gebruik ongeveer honderd gram voor een normale taart. Peren werken ook goed. Gebruik dan een verhouding van twee derde appel en een derde peer. Krenten of rozijnen zijn klassiek en geven een extra zoetheid. Cranberries zijn geweldig voor de feestdagen. Ze zijn zuur dus voeg dan wat extra suiker toe. Ik heb ook experimenten gedaan met gedroogde abrikozen, fijngehakt. Dat gaf een interessante twist. Het mooie van appeltaart is dat het een vrij tolerant recept is. Je kunt experimenteren zonder dat het meteen misgaat. Als je meer inspiratie zoekt voor verschillende taarten en gebak recepten, zijn er talloze variaties om uit te proberen.

Waarom deze appeltaart met kaneel en vanillesaus het proberen waard is

Na al deze stappen en tips blijft één ding belangrijk. Deze appeltaart is meer dan een dessert. Het is een ervaring die generaties met elkaar verbindt. Elke keer als ik dit recept maak, denk ik aan mijn oma. En hopelijk zullen mijn kinderen ooit hetzelfde denken als ze dit maken voor hun gezin.

Wat dit recept zo bijzonder maakt, is de toegankelijkheid. Je hoeft geen sterrenkok te zijn. De ingrediënten zijn simpel en betaalbaar. De technieken zijn te leren. Maar het resultaat is iets waar iedereen van geniet. Van de kleinste peuter tot de oudste opa. Iedereen houdt van een goed stuk appeltaart.

De combinatie van de warme appels met kaneel en die romige vanillesaus is gewoon perfect. Het is een van die dingen waar je niet aan moet klooien. Ja, je kunt experimenteren met andere kruiden of vruchten. Maar deze combinatie is klassiek omdat het werkt. Al honderden jaren maken mensen dit en nog steeds is het populair. Dat zegt genoeg.

Dus mijn advies is simpel. Probeer dit recept. Neem de tijd ervoor. Zet je telefoon weg, doe wat muziek aan en geniet van het bakproces. Het is meditatief en ontspannend. En aan het einde heb je iets gemaakt waar je trots op kunt zijn. Iets wat je kunt delen met de mensen om je heen.

Bedankt dat je helemaal tot hier hebt gelezen. Ik hoop dat je geïnspireerd bent om zelf aan de slag te gaan. En als je het maakt, laat het me dan weten. Ik hoor altijd graag hoe het gelukt is. Stuur een foto, deel je ervaring. Daar word ik blij van. Fijn bakken en vooral, geniet van elk hapje van je zelfgemaakte appeltaart met kaneel en vanillesaus.