Geniet van een Heerlijke Affogato met Espresso en Hazelnoot-Amaretto

De perfecte middag met een glas affogato

Vorige week zat ik in een klein koffiehuis in Amsterdam. Buiten regende het pijpenstelen en ik had net een lange wandeling achter de rug. De barista vroeg of ik iets speciaals wilde proberen. Ze kwam terug met een glas gevuld met romig vanille-ijs en goot daar langzaam warme espresso overheen. De geur alleen al deed me smelten. Toen nam ik een hap. Het warme en koude, het zoete en bittere, alles klopte perfect. Vanaf dat moment was ik verkocht aan de affogato met espresso.

Ik weet precies wat je nu denkt. Nog een fancy koffiedrankje dat ingewikkeld lijkt. Maar geloof me, dit is waarschijnlijk het makkelijkste dessert dat je ooit zult maken. En vandaag ga ik je laten zien hoe je dit klassieke Italiaanse gerecht naar een hoger niveau tilt. We voegen namelijk hazelnoot-amaretto toe aan het recept. Die combinatie maakt je affogato nóg rijker en geeft het een warme, nootachtige smaak die perfect past bij koude winterdagen of zomerse avonden.

Het mooie van een affogato is dat je maar twee hoofdingrediënten nodig hebt. Goed ijs en perfecte espresso. De rest is creativiteit en het aanpassen aan jouw eigen smaak. Sommige mensen houden van een klassieke versie. Anderen experimenteren graag met verschillende likeuren. Ik zit ergens in het midden. Ik hou van tradities, maar ook van een verrassend element.

Hoe maak je een affogato met espresso?

Laten we eerst teruggaan naar de basis. Een affogato is eigenlijk het liefdesbaby van een dessert en een koffiedrank. Het Italiaanse woord ‘affogato’ betekent letterlijk ‘verdronken’. En dat is precies wat er gebeurt. Je verdrinkt een bolletje ijs in hete espresso. Simpel, elegant en ongelooflijk lekker.

Het recept komt uit Italië, waar ze weten hoe je van eenvoudige ingrediënten iets magisch maakt. Daar serveren ze het vaak na de lunch of als tussendoortje in de middag. Niet te zwaar, maar wel bevredigend. Het geeft je die energieboost van de cafeïne en de zoete verwennerij van een dessert tegelijk.

Voor de basis affogato heb je echt niet veel nodig. Een of twee bolletjes roomijs, bij voorkeur vanille of fiordilatte. Daaroverheen giet je een shot verse espresso. Die hete koffie smelt het ijs langzaam en creëert een romige saus die smaakt naar koffie en zoete room. Je eet het met een lepel, maar je kunt het ook gedeeltelijk drinken als het ijs gesmolten is.

Maar wij gaan vandaag een stapje verder. We voegen hazelnoot-amaretto toe aan de mix. Deze likeur brengt een nootachtige warmte en een subtiele zoetheid die perfect aansluit bij de espresso. De amaretto versterkt de Italiaanse roots van het gerecht. Hazelnoot en koffie zijn sowieso een match made in heaven.

Welke likeur bij affogato kun je het beste kiezen?

Dit is waar het interessant wordt. Ja, je kunt een klassieke affogato maken zonder likeur. Maar waarom zou je dat doen als je zoveel leuke opties hebt? De juiste likeur tilt je dessert van ‘lekker’ naar ‘wow, wat is dit’.

Amaretto is mijn persoonlijke favoriet voor deze variant. Het heeft die karakteristieke amandelachtige smaak met hints van abrikoos. Samen met de hazelnoot krijg je een rijke, warme nootsmaak die perfect balanceert met de bitterheid van de espresso. Maar er zijn meer opties:

• Frangelico – Een hazelnootlikeur die natuurlijk perfect past bij ons recept
• Baileys – Voor een romige, zoete variant
• Kahlúa – Als je van extra koffiesmaken houdt
• Sambuca – Voor een anijsachtige twist
• Grappa – Als je van een sterke, droge smaak houdt

De hoeveelheid likeur kun je zelf bepalen. Ik gebruik meestal ongeveer 30 ml per portie. Dat is genoeg om de smaak door te laten komen zonder het dessert te overspoelen. Als je het voor kinderen maakt of liever geen alcohol gebruikt, kun je ook hazelnootsiroop proberen. Het is niet helemaal hetzelfde, maar het werkt verrassend goed.

Een handige tip: kies een likeur van goede kwaliteit. Je proeft echt het verschil. Goedkope likeuren kunnen kunstmatig smaken en dat verpest de hele ervaring. Je hebt maar een klein beetje nodig, dus investeer in iets lekkers.

Het stappenplan voor jouw perfecte affogato

Nu komt het leuke gedeelte. Laten we dit dessert stap voor stap doornemen. Het is zo makkelijk dat je het kunt maken terwijl je gasten aan tafel zitten. Dat maakt indruk, geloof me.

Stap 1: Kies je ijs

Begin met goed ijs. Ik gebruik meestal vanille-ijs van hoge kwaliteit. Koop iets met echte vanille en veel room. Die goedkope merken met veel lucht en weinig smaak werken niet. Je proeft het verschil. Sommige mensen gebruiken ook hazelnotenijs voor extra nootachtigheid. Dat kan, maar dan wordt het wel erg intens. Mijn voorkeur gaat uit naar vanille omdat het de andere smaken mooi laat schitteren.

Stap 2: Zet perfecte espresso

Dit is cruciaal. Een slappe koffie verpest je affogato. Je hebt een echte espresso nodig. Sterk, geconcentreerd en met een mooi laagje crema. Als je een espressomachine hebt, geweldig. Gebruik verse bonen en maal ze vlak voor gebruik. Geen machine? Een Moka-pot werkt ook prima. Zelfs een AeroPress kan goede resultaten geven als je hem goed gebruikt.

De espresso moet heet zijn als je hem over het ijs giet. Dat contrast tussen koud en warm is waar de magie gebeurt. Je ziet het ijs langzaam smelten en de smaken vermengen zich direct in je glas.

Stap 3: Voeg de hazelnoot-amaretto toe

Dit is ons geheime wapen. Giet ongeveer 30 ml amaretto over het ijs voordat je de espresso toevoegt. Of doe het erna, dat maakt niet zoveel uit. Sommige mensen mengen de likeur door de espresso. Experimenteer en kijk wat jij het lekkerst vindt. Er is geen verkeerde manier.

Stap 4: Presentatie

Gebruik een mooi glas of kopje. Transparant glas werkt het beste omdat je dan de mooie lagen kunt zien. Je ziet het donkere van de espresso, het witte van het ijs en de bruine tinten waar ze samenkomen. Het oog wil ook wat.

Stap 5: Serveer direct

Een affogato wacht niet. Zodra de hete espresso het ijs raakt, begint de klok te tikken. Serveer het meteen en eet het binnen een paar minuten. Dat is geen probleem, want niemand kan weerstand bieden aan deze verleiding.

Vergeet niet een lepeltje en eventueel een rietje erbij te doen. Je begint met lepelen, maar tegen het einde kun je de gesmolten mix ook drinken. Beide manieren zijn heerlijk.

De fijne kneepjes van likeurkeuze voor je affogato

Nu je het basisrecept kent, wordt het tijd om dieper in te gaan op die cruciale beslissing: welke likeur past het beste bij jouw affogato?

Eerlijk gezegd heb ik zelf ook wel wat probeersels moeten doen voordat ik de perfecte combinatie vond. Vorig jaar met de feestdagen had ik vrienden over en besloot ik een hele affogato-proeverij te organiseren. Zes verschillende likeuren, allemaal met hetzelfde ijs en dezelfde espresso. Het was hilarisch. Na de vierde affogato waren we allemaal lekker aangeschoten én supersuikerhigh. Maar het heeft me wel veel geleerd over wat werkt en wat niet.

De hazelnoot-amaretto combinatie won met stip. Maar er waren een paar verrassende runners-up. Een van mijn vrienden zweert nu bij Frangelico, en ik snap waarom. Die pure hazelnootsmaak is gewoon fantastisch met espresso. Het heeft iets eenvoudigs, zonder de complexiteit van amaretto. Als je van straightforward smaken houdt, is Frangelico misschien wel beter dan amaretto.

Maar laten we even stilstaan bij amaretto zelf. Deze likeur heeft een interessante geschiedenis. De meeste mensen denken dat het naar amandelen smaakt, en dat klopt ook, maar het wordt vaak gemaakt van abrikozenpitten. Die geven die typische bitterzoete smaak. Wanneer je dat combineert met de hazelnootnoten in onze variant, krijg je een soort nootjesexplosie die echt verslavend is.

Wat ik ook ontdekt heb tijdens mijn experimenten: de kwaliteit van je likeur bepaalt het eindresultaat voor minimaal vijftig procent. Ik kocht een keer een goedkope amaretto bij de supermarkt. Grote fout. Het smaakte alsof ik amandelextract uit een flesje over mijn ijs had gegoten. Niet fijn. Sindsdien koop ik alleen merken zoals Disaronno of Lazzaroni. Ja, ze zijn duurder, maar één fles gaat maanden mee en het verschil is dag en nacht.

Er zijn natuurlijk mensen die graag experimenteren met onverwachte combinaties. Ik heb wel eens whisky in een affogato geproeft. Klinkt gek, maar het werkt verrassend goed. Een lichte, single malt whisky met vanillenoten past mooi bij vanille-ijs en espresso. Het geeft een volwassen, rokerige toets. Niet iets voor elke dag, maar wel interessant als je gasten wilt verrassen. Net zoals bij een goed mascarpone-parfait met frambozen draait het om het balanceren van smaken.

Voor wie het liever zoet houdt, is Baileys een veilige keuze. Het maakt je affogato romiger en zachter. Eigenlijk wordt het dan meer een dessert dan een koffiedrankje. Mijn moeder houdt hier enorm van. Ze vindt pure espresso te bitter, maar met Baileys erbij kan ze er wel van genieten. Het is een beetje cheaten misschien, maar wie ben ik om te oordelen?

Kahlúa is ook populair, maar ik vind het persoonlijk té veel van het goede. Je hebt al espresso, waarom dan nog meer koffiesmaken toevoegen? Het wordt een beetje eendimensionaal. Tenzij je echt, echt, echt van koffie houdt. Dan is het natuurlijk perfect.

Oh, en voor de avonturiers onder jullie: probeer eens sambuca. Die anijssmaak klinkt misschien raar bij koffie, maar het werkt echt. Het geeft een verfrissende twist die je niet verwacht. Een Italiaanse vriend vertelde me dat zijn oma dit altijd zo maakte. Traditioneel is het misschien niet, maar tradities moeten ook ergens vandaan komen, toch?

De grote espresso-discussie: wat is nu echt authentiek?

Hier komen we bij een vraag die vaak opkomt: is affogato altijd met espresso? Het korte antwoord is ja. Het lange antwoord is: ja, maar…

In Italië zou je vreemde blikken krijgen als je een affogato bestelt en ze serveren het met filterkoffie. Dat gebeurt gewoon niet. De affogato is bedoeld als een krachtige, intense ervaring. Espresso geeft je die geconcentreerde koffiesmack die door het koude, zoete ijs heen snijdt. Het is een contrast dat werkt omdat beide componenten sterk genoeg zijn om tegen elkaar op te boksen.

Maar weet je, regels zijn er om gebroken te worden. Ik heb wel eens een affogato gemaakt met een dubbele ristretto toen ik haast had. Dat is nog sterker dan espresso. Het resultaat was explosief. Niet voor gevoelige smaakpapillen, maar als je van intense smaken houdt, probeer het eens.

Aan de andere kant heb ik ook experimenten gezien met americano. Dat is espresso met heet water, dus eigenlijk een langere koffie. Het probleem? Het verdunt de smaak te veel. Je krijgt niet dat mooie contrast. Het ijs smelt sneller door het grotere volume aan hete vloeistof, en je eindigt met een soort koffiesoep. Niet heel aantrekkelijk.

En dan heb je mensen die denken dat ze slimmer zijn dan de Italianen en cappuccino gebruiken. Luister, ik ben niet hier om je te vertellen wat je moet doen, maar dit is gewoon geen goed idee. Je hebt al room in je ijs, waarom zou je daar melkschuim bij doen? Het wordt gewoon een brij. De texturen vechten tegen elkaar in plaats van samen te werken.

Wat wél interessant is, is het gebruiken van cold brew concentrate. Dat heb ik een keer geprobeerd in de zomer toen het te warm was voor hete espresso. Je mist dan het dramatische smelteffect, maar de smaak is verrassend goed. Smooth, minder bitter, maar nog steeds krachtig genoeg. Als je het probeert, verwarm de cold brew dan wel een beetje. Lauw koffie over ijs is gewoon… nee. Het werkt niet zoals een verfrissende zomerfruit-granita dat je koud serveert.

Hier is de waarheid: voor de echte affogato-ervaring heb je espresso nodig. Punt. Als je geen espressomachine hebt, investeer dan in een goede Moka-pot. Die dingen kosten geen fortuin en maken heerlijke, sterke koffie die perfect werkt voor affogato. Ik heb er zelf twee. Eentje voor twee kopjes en eentje voor zes. Handig als je gasten hebt.

Een ding waar mensen vaak over struikelen: de temperatuur van de espresso. Je wilt hem zo heet mogelijk, direct uit de machine. Laat hem niet afkoelen. Die eerste seconde als de hete koffie het ijskoude ijs raakt, dat is waar de magie gebeurt. Je hoort het zachtjes sissen. Het ijs begint meteen te smelten. De geur komt vrij. Het is bijna meditatief om naar te kijken.

Sommige barista’s zweren bij een extra sterke espresso voor affogato. Ze gebruiken meer koffie dan normaal of trekken de shot korter. De logica is simpel: omdat het ijs de koffie verdunt, heb je een sterkere basis nodig. Dat is niet gek bedacht. Ik doe dit soms ook, vooral als ik een ijs gebruik dat aan de zoetere kant is.

Oh, en als we het toch over variaties hebben: in Japan maken ze soms affogato met matcha in plaats van koffie. Technisch gezien is dat geen affogato meer, maar het is wel lekker. De aardse bitterheid van matcha werkt verrassend goed met vanille-ijs. Als je dat interessant vindt, check dan ook eens een recept voor groene thee-ijs met sesam krokant uit. Maar voor onze hazelnoot-amaretto versie blijven we bij echte espresso.

Nog een tip die ik heb geleerd van een Italiaanse barista in Rome: gebruik je beste espressobonen voor affogato. Dit is niet het moment voor die bijna-lege zak achter in je kast. De koffiesmaak is zo prominent in dit dessert dat je echt het verschil proeft tussen mediocre en excellent. Ik gebruik meestal een single origin uit Ethiopië of Colombia. Die fruitige ondertonen spelen mooi met de zoetheid van het ijs.

En als je toch bezig bent met het perfectioneren van je affogato, denk dan ook na over het type ijs dat je gebruikt. Ja, ik weet dat ik eerder vanille aanbeval, maar er is een wereld te ontdekken. Stracciatella ijs, met die chocoladeschilfers, is fantastisch met amaretto en espresso. Of probeer eens een rijke vanillevla-ijsvariant, die bijna lijkt op cheesecake-ijs. De romigheid versterkt het geheel.

Uiteindelijk draait het allemaal om balans. De bitterheid van espresso, de zoetheid van ijs, de warmte van likeur. Als je die drie elementen goed afstemt, heb je iets magisch in je handen. Of eigenlijk, in je glas.

Wat is sterker: affogato of espresso?

Nu we alle technieken en variaties hebben besproken, komt er altijd die ene vraag boven: is een affogato eigenlijk sterker dan een gewone espresso?

Ik kreeg deze vraag vorige maand van mijn zwager tijdens een familiediner. Hij was een beetje bezorgd omdat hij ‘s avonds niet goed kan slapen als hij te laat cafeïne binnenkrijgt. Een legitieme zorg, want ik heb hetzelfde probleem. Na acht uur ‘s avonds geen koffie meer voor mij, anders lig ik om twee uur ‘s nachts nog het plafond te tellen.

Het simpele antwoord is dit: een affogato bevat dezelfde hoeveelheid cafeïne als de espresso die je erin gebruikt. Als je een enkele shot espresso over je ijs giet, krijg je ongeveer 60-80 mg cafeïne. Het ijs en de likeur voegen geen cafeïne toe, dus qua sterkte blijft het hetzelfde. Maar hier wordt het interessant: de ervaring voelt totaal anders.

Wanneer je een pure espresso drinkt, krijg je die hele koffieklap in één keer. Het is intens, geconcentreerd, en je voelt de cafeïne binnen tien minuten. Bij een affogato eet en drink je het langzamer. Het ijs koelt de koffie af, je neemt kleinere hapjes, en de likeur en het ijs maken de smaak minder intens. Hierdoor voelt het minder sterk, ook al is de hoeveelheid cafeïne identiek.

Wat ik ook gemerkt heb, is dat mensen vaak meer espresso gebruiken voor een affogato dan ze normaal zouden drinken. Thuis drink ik meestal een enkele espresso. Maar voor een affogato gebruik ik vaak een dubbele shot omdat ik wil dat die koffiesmack goed doorkomt door het zoete ijs. Dan heb je ineens 120-160 mg cafeïne. Dat is best pittig. Vergelijkbaar met een grote kop filterkoffie.

Hoe pas je de sterkte aan naar jouw voorkeur? Simpel. Hier zijn een paar trucjes die ik zelf gebruik:

• Gebruik een enkele in plaats van dubbele shot als je ‘s avonds een affogato wilt maar geen slaapproblemen wilt
• Maak een half-caf versie door cafeïnevrije en normale espresso te mixen
• Voeg meer ijs toe, dan verdunt de koffie sneller en wordt de smaak milder
• Gebruik een langere espresso (lungo) voor een minder intense koffiesmaken maar wel hetzelfde volume
• Kies een lichtere koffiebrand die natuurlijk minder bitter is

Een vriend van me maakt zijn affogato altijd met gedecafineerde espresso. Klinkt als een misdaad tegen de koffiegoden, maar hij kan er gewoon beter van genieten zonder zich zorgen te maken over slapeloze nachten. En weet je wat? Het smaakt nog steeds heerlijk. De bitterheid is er, de geur is er, alleen de cafeïne niet.

Wat ook belangrijk is om te begrijpen: de amaretto verzacht de perceptie van sterkte. Die zoete, nootachtige smaak balanceert de bitterheid van de espresso. Hierdoor proef je de koffie minder sterk, ook al is die er wel degelijk. Het is een soort optische illusie, maar dan voor je smaakpapillen.

Ik heb een keer een kleine test gedaan met vrienden. Iedereen kreeg twee glazen: één met pure espresso en één met affogato (gemaakt met dezelfde espresso). We moesten ze beoordelen op “sterkte”. Niemand wist welk glas wat was, ik had ze genummerd. Het resultaat? Iedereen vond de pure espresso sterker, ook al bevatte de affogato soms zelfs meer koffie. Dat is de kracht van context en combinatie.

Voor mensen die juist op zoek zijn naar een krachtige koffieklap, heb ik ook een paar tips. Gebruik een ristretto in plaats van een normale espresso. Dat is een kortere, sterkere shot met minder volume maar meer punch. Of probeer een Robusta-blend in plaats van pure Arabica. Robusta heeft meer cafeïne en een stevigere, aardse smaak. Niet iedereen houdt ervan, maar als je van krachtige koffie houdt, is het een goede optie.

Ook grappig om te weten: in Italië worden affogatos vaak ‘s middags geserveerd, niet na het diner. Waarom? Omdat Italianen over het algemeen voorzichtiger zijn met cafeïne in de avond. Ze willen die energieboost in de middag, tijdens de typische middagdip. Slim bedacht, vind ik. Het heeft iets weg van hoe belangrijk goede voedingskeuzes en timing kunnen zijn voor je algehele welzijn.

Nog een aspect waar mensen niet altijd aan denken: de suiker in je ijs beïnvloedt hoe je de cafeïne opneemt. Suiker geeft je een snelle energieboost, maar kan ook leiden tot een crash later. Gecombineerd met cafeïne krijg je eerst een flinke high, gevolgd door een potentiële dip. Als je hier gevoelig voor bent, gebruik dan ijs met minder suiker of kies voor een lichter dessert als basis.

Wat ik persoonlijk doe als ik ‘s avonds toch zin heb in een affogato: ik maak hem met een enkele shot en gebruik hazelnootsiroop in plaats van amaretto. De likeur heeft namelijk ook suiker, en die extra suikers maken dat je je soms wat opgefokt voelt. Door beide te verminderen krijg je een rustiger, evenwichtiger dessert dat lekker is zonder je wakker te houden.

De beste manier om erachter te komen wat voor jou werkt? Experimenteer. Maak een affogato op verschillende tijden van de dag. Let op hoe je lichaam reageert. Iedereen is anders. Mijn moeder kan om tien uur ‘s avonds een dubbele espresso drinken en toch als een baby slapen. Ik kijk naar koffie na zessen en lig de hele nacht te draaien. Ken jezelf, pas aan, geniet.

Jouw affogato-avontuur begint nu

Je hebt nu alle kennis in handen om de perfecte affogato met espresso en hazelnoot-amaretto te maken. Echt, het is niet ingewikkelder dan dat. Goed ijs, sterke espresso, een scheutje amaretto, en je hebt een dessert dat indruk maakt op iedereen.

Het mooie van dit recept is dat het eindeloos aanpasbaar is. Misschien ontdek je dat je Frangelico lekkerder vindt dan amaretto. Of dat je liever stracciatella-ijs gebruikt dan vanille. Of dat een ristretto beter bij jouw smaak past dan een normale espresso. Dat is allemaal prima. De basis blijft hetzelfde, maar de variaties zijn onbeperkt.

Afgelopen zomer organiseerde ik een klein affogato-festijn voor mijn verjaardag. Ik had vijf verschillende ijssoorten, drie likeuren en twee koffievarianten klaarliggen. Iedereen kon zijn eigen combinatie maken. Het werd het hoogtepunt van de avond. Mensen waren veel enthousiaster over zelfgemaakte affogatos dan over de taart die ik gekocht had. En het kostte me misschien twintig minuten voorbereiding. Als je ooit een simpele maar indrukwekkende afsluiter voor een diner zoekt, dit is het.

Vergeet ook niet dat dit dessert perfect is voor verschillende seizoenen. In de winter geeft die warme espresso met nootachtige amaretto een gezellig, troostend gevoel. In de zomer is het verfrissend door het koude ijs, maar toch een traktatie. Het werkt altijd. Net zoals andere heerlijke ijs- en dessertrecepten die je voor elke gelegenheid kunt aanpassen.

Dus ga naar de winkel, koop goed vanille-ijs en een fles amaretto. Zet je beste espresso. Nodig een paar vrienden uit of geniet er alleen van op een rustige middag. Het maakt niet uit. Wat telt is dat je jezelf trakteert op iets simpels, maar bijzonders. Want dat is uiteindelijk waar het leven om draait, toch? Kleine momenten van genot die je dag net even beter maken.

Veelgestelde vragen over affogato

Welke likeur bij affogato?

Amaretto is de klassieke keuze en werkt fantastisch met hazelnoot. Frangelico is ook populair voor pure hazelnootsmaak. Baileys maakt je affogato romiger en zoeter. Kahlúa geeft extra koffiesmaken. Sambuca biedt een verrassende anijstouch. Kies altijd een goede kwaliteit, want je proeft het verschil echt.

Wat is sterker: affogato of espresso?

De hoeveelheid cafeïne is gelijk aan de espresso die je gebruikt. Een enkele shot levert ongeveer 60-80 mg cafeïne. De affogato voelt minder sterk omdat je hem langzamer consumeert en het ijs de intensiteit verzacht. Als je een dubbele shot gebruikt, krijg je natuurlijk dubbel zoveel cafeïne. De perceptie van sterkte is dus anders, maar de werkelijke cafeïne blijft hetzelfde.

Is affogato met espresso?

Ja, een authentieke affogato wordt altijd gemaakt met espresso. Dat is essentieel voor de juiste balans tussen bitter en zoet. Filterkoffie of americano werken niet goed omdat ze te waterig zijn. De geconcentreerde smaak van espresso is nodig om door het zoete ijs heen te breken. Een Moka-pot is een goed alternatief als je geen espressomachine hebt.

Hoe maak je een affogato?

Schep één of twee bolletjes vanille-ijs in een glas. Giet er ongeveer 30 ml amaretto overheen. Zet een verse, hete espresso en giet die direct over het ijs. Serveer meteen met een lepel. Het hele proces duurt letterlijk twee minuten. De sleutel is verse espresso en goed ijs gebruiken.

Kan ik affogato van tevoren maken?

Nee, dat is echt geen goed idee. De magie van affogato zit in het contrast tussen heet en koud. Als je het van tevoren maakt, smelt het ijs en wordt het een soep. Je kunt wel het ijs van tevoren portioneren en de espresso klaarzetten. Dan hoef je alleen nog te gieten en serveren. Dat scheelt tijd zonder de kwaliteit te verliezen.

Welk ijs werkt het beste voor affogato?

Vanille-ijs van goede kwaliteit is de klassieker. Zoek naar ijs met echte vanille en veel room. Fiordilatte, een Italiaans melk-ijs, is ook traditioneel. Hazelnotenijs werkt geweldig bij de amaretto maar kan intensief worden. Stracciatella met chocoladeschilfers is ook heerlijk. Vermijd goedkoop ijs met veel lucht want dat smelt te snel.

Hoeveel cafeïne zit er in een affogato?

Dat hangt af van hoeveel espresso je gebruikt. Een enkele shot bevat 60-80 mg cafeïne. Een dubbele shot zit rond de 120-160 mg. Dat is vergelijkbaar met een grote kop filterkoffie. Als je gevoelig bent voor cafeïne, drink het dan niet te laat op de dag. Je kunt ook halve cafeïnevrije espresso gebruiken om de cafeïne te verminderen.

Kun je affogato maken zonder alcohol?

Absoluut. Laat de amaretto gewoon weg voor een pure affogato. Of gebruik hazelnootsiroop voor een alcoholvrije variant met toch die nootachtige smaak. Het is niet helemaal hetzelfde, maar het werkt goed. Voor kinderen is dit een leuke traktatie. Je kunt ook vanillestroop of caramelsaus proberen als alternatief.

Wat is het verschil tussen affogato en ijskoffie?

Affogato is een Italiaans dessert met ijs als basis en espresso erover. IJskoffie is gekoelde koffie met eventueel ijs erin. Bij affogato eet je met een lepel en is het romig. IJskoffie drink je en is het vooral verfrissend. De smaakbalans is totaal anders. Affogato is zoeter en rijker terwijl ijskoffie lichter is.

Hoe bewaar je de likeur voor affogato?

Amaretto en andere likeuren kun je gewoon bij kamertemperatuur bewaren. Een donkere kast is ideaal. Ze zijn jarenlang houdbaar door het alcoholpercentage. Sluit de fles altijd goed af om oxidatie te voorkomen. Sommige mensen bewaren likeur in de koelkast, maar dat is niet nodig. Kamertemperatuur is prima en de smaak blijft beter behouden.